Column Leo Fijen: Judith
Leo Fijen was tot november 2019 hoofdredacteur Levensbeschouwing bij KRO-NCRV daarna is hij deels met pensioen gegaan en zal hij als presentator aanblijven en adviezen geven aan de directie op het gebied van levensbeschouwing. In KRO Magazine schrijft hij wekelijks een column over zaken die hem opvallen of bezighouden.
Het blijft bijzonder dat organisaties of verenigingen met een idealistisch of visionair motto het een eeuw volhouden en hun droom al die decennia kunnen delen met honderdduizenden leden, kijkers en luisteraars en soms ook met een miljoenenpubliek.
Vaak wordt in naslagwerken of speciale uitgaven stilgestaan bij de bekende gezichten, stemmen en bestuurders. Zelden krijgen mensen een gezicht die bijna een halve eeuw het beste van zichzelf hebben gegeven, achter de schermen. Zij zijn het vooral die de katholieke identiteit van KRO en RKK een stem en een gezicht hebben gegeven.
Een van hen is Judith Holtackers. Zij staat voor de herkenbare eigenheid van een eeuw omroepgeschiedenis. Want die katholiciteit woonde in haar, net als de journalistiek. De beste medewerkers van onze omroep zijn goede schrijvers. Judith had een goede, vaardige, bevlogen, scherpe en ook kritische pen.
Als je goed kunt schrijven, kun je ook een verhaal voorbereiden of vormgeven op radio en televisie. Daarom vroeg ik haar in de jaren 90 van de vorige eeuw te komen werken bij Kruispunt. Daar maakte ze het me niet altijd makkelijk met haar kritische geest. Toch vonden we steeds samen een weg, ook in de verbondenheid met de katholieke traditie. Ze opereerde altijd achter de schermen, op twee markante momenten na.
Het eerste speelde zich af in 1999, rond de commotie met de collegedictaten van de destijds benoemde bisschop van Groningen, Willem Eijk. Samen hebben we toen de hele uitzending voorbereid. Judith deed het interview, met vragen die gesteld moesten worden. Dat was balanceren op een dun koord, ze deed dat voortreffelijk.
Een paar maanden later belde ik haar op een zaterdagavond in mei. Alle collega’s waren in de ban van het songfestival en niet bereikbaar. Judith was thuis. Ik vroeg haar of ze met een cameraploeg naar Enschede wilde gaan, want daar had die middag een vreselijke vuurwerkramp plaatsgevonden. Ga maar naar de ziekenhuizen, want daar is ook kardinaal Simonis, adviseerde ik haar.
De journaliste die altijd achter de schermen werkte en tot dan toe geen verslaggeverservaring had, deed het onmogelijke. Ze maakte een ontroerende reportage voor Kruispunt, door zeer veel mensen bekeken. Journalisten als Judith hebben de KRO gedragen naar die eeuw. Ze is 2 januari gestorven: dat ze mag rusten tot in de eeuwen der eeuwen bij God.
Deze column van Leo Fijen staat in KRO Magazine 3. Bent u geen abonnee, maar wilt u niets meer uit de gids missen? U kunt hier abonnee worden.
Reageren? mailbox@kromagazine.nl of Postbus 23200, 1202 ED Hilversum