Voor een fijne zomer hoef je echt niet naar het buitenland. Nederland is prachtig en dichtbij. In deze rubriek tippen verslaggevers en presentatoren van regionale omroepen de mooiste plekjes in hun regio. Deze week: René Arendsen deelt pareltjes uit Gelderland.

Evenement: Fruitcorso

Bloemencorso’s zijn prachtig, maar die zijn er volop. Het fruitcorso in Tiel is uniek in de hele wereld en staat op de Unescolijst voor Cultureel Erfgoed. Al meer dan zestig jaar lang maken verschillende dorpen uit de regio de meest prachtige wagens van allerlei soorten fruit, maar ook noten, zaden en paprika’s. Het is het moment waarop je appels met peren mag vergelijken. Dit jaar is het corso op zaterdag 27 september. Kijk voor meer informatie op fruitcorso.nl.
Waar: Tiel

Historie: Graf Hertog van Gelre

In de Eusebiuskerk is ook nog zo’n geschiedkundig pareltje te vinden. De kerk in Arnhem heeft glazen balkons voor mensen zonder hoogtevrees en een informatiecentrum over Operatie Market Garden tijdens de Tweede Wereldoorlog. Allemaal de moeite waard, maar er is ook een hele mooie tentoonstelling over de glorie van Gelre. Gelre heeft in de late middeleeuwen 70 jaar oorlog gevoerd voor zijn onafhankelijkheid met een eigen hertog. En zijn praalgraf ligt daar. Net als zijn originele harnas uit de 16e eeuw. Dat is het oudste harnas in Nederland waarvan we weten wie het gedragen heeft.”
Waar: Kerkplein 1, Arnhem

Uitzichtpunt: Fort Pannerden

Op het splitsingspunt van de Waal en het Pannerdens Kanaal ligt Fort Pannerden. Die strategische plek is het begin van de Nederlandse rivierdelta. Het is de belangrijkste plek van Nederland. Zowel voor de landverdediging, als voor de economie. En voor de waterhuishouding. Als het daar misgaat, gaat heel Zuid-Holland kopje onder. Fort Pannerden moest dat punt bewaken in de negentiende eeuw. Het is onderdeel van de Nieuwe Hollandse Waterlinie, UNESCO Werelderfgoed en een prachtig ondergronds doolhof met gangen en zalen waar je gemakkelijk een hele dag in kunt verdwalen. Bovenop heb je een schitterend uitzicht. Daar zie je het Gelderse rivierengebied op zijn allermooist.
Waar: Waaldijk 1, Doornenburg

Het hele artikel leest u in KRO Magazine 30/31. Bent u geen abonnee, maar wilt u niets meer uit de gids missen? U kunt hier abonnee worden.

Terwijl de wereld wankelt, is klein geluk vaak dichterbij dan gedacht. Deze zomer staan we stil bij
die kleine momentjes van verrukking en plezier. Deel 4: Wat maakt Martine van Os gelukkig?

Is de zomer voor jou de gelukkigste periode van het jaar?

“De gelukkigste? Dat weet ik niet hoor. Ik word ook heel blij van Kerst en Oud en Nieuw, als de kinderen op Kerstavond komen logeren en ik omringd ben door mensen die me lief zijn. Het fijne van de zomer is dat je in een soort vacuüm zit. Tot in mei doe ik Tijd voor Max, vervolgens ben ik ruim een maand op reis voor We zijn er bijna! Daarna hoef ik totdat Tijd voor Max in september weer begint een tijdje helemaal niets. Behalve dan naar de markt gaan voor boodschappen, eten met vrienden en de kinderen, en misschien nog op vakantie met mijn man. Dat besluiten we meestal op het laatste moment. We hebben het voorrecht dat we een hartstikke fijne tuin hebben. Ik vind het heerlijk om daar tijd voor te hebben, er een beetje in te rommelen en verder met niets anders bezig te zijn. Het bijzondere is dat de zomer me altijd heel erg doet terugdenken aan vroeger, daar mijmer ik geregeld over.”

Hoe komt dat?

“De zomer zit vol geuren van bloemen en bloesem. Je hebt van die kleine witte bloemetjes die heel zoetig ruiken. Als ik die ruik, ben ik weer terug in mijn jeugd. Dat ik van huis naar school liep en exact diezelfde geur rook. Een heel gelukkig gevoel. Geuren kunnen je stemming bepalen en je opeens terugbrengen in de tijd. Met hooi heb ik dat ook, dan ben ik terug in de hooiberg waarin ik vroeger speelde. Totaal onverwacht is opeens dat fijne gevoel er. Ik had een gelukkige jeugd, dat doet een hoop.”

Wat is nou echt zomers geluk voor jou?

Zonder aarzelen: “Korenvelden. Mijn ouders hadden een huisje boven de stad Groningen, op het platteland. In de zomer zaten we daar tussen de aardappel- en de korenvelden. In mei en juni was ik voor We zijn er bijna! op rondreis door Frankrijk, waar veel velden vol wuivend graan zijn. Zet me bij zo’n veld en ik word rustig. De golvende beweging van het gouden graan, het is zo mooi. Rust is voor mij ook geluk. Het gevoel uit mijn kindertijd, toen alles nog zo ongecompliceerd was. Ik had geen weet van wat er in de wereld speelde, er waren geen verschrikkelijke beelden uit Gaza of Oekraïne. Niet dat ik mijn ogen daarvoor wil sluiten, maar soms is het fijn om te ontsnappen aan alles wat er is.”

Zit geluk in gewone dingen?

“Voor mij wel. In cantharellen plukken met mijn moeder, die bewaren in de vouw van mijn bloesje om ze vervolgens samen op te bakken en op te eten op een boterham. Tegenwoordig is het verboden om ze te plukken; als ik ze nu koop en ze in mijn eigen keuken weer in mijn handen heb, dan overvalt dat geluksgevoel me zomaar. Of de vakanties vroeger met de kinderen, die lekkere kleine lijfjes in zwembroekjes. Wát een geluk. Toen ze klein waren, kampeerden we veel, later huurden we huisjes. Vaak aan zee – ik hou ontzettend van zon, zee en strand. Volgens mij hebben ze daar zelf ook heel erg van genoten. Ze zijn nu 37 en 35, maar vinden het gelukkig nog steeds heel erg leuk om een paar dagen met ons op pad te gaan.”

Het hele interview leest u in KRO Magazine 30/31. Bent u geen abonnee, maar wilt u niets meer uit de gids missen? U kunt hier abonnee worden.

Tekst: Deborah Ligtenberg

In ‘Sue Perkins ontdekt Alaska’ trekt de reislustige presentator door de grootste en dunst bevolkte staat van de VS. Ze verkent de mensen, de dieren én de uitgestrekte wildernis.

Sue Perkins heeft al heel wat van de wereld gezien. Voordat deze Engelse presentatrice in Sue Perkins ontdekt Alaska afreisde naar de grootste staat van de VS trok ze al door Japan, langs de Mekongrivier in Zuidoost-Azië en de Ganges in India. Toch is ze danig onder de indruk wanneer ze na aankomst in Alaska voor het eerst oog in oog staat met de ongerepte natuur. “Water in elke schakering blauw, een prachtig beboste berghelling met daarboven fantastische besneeuwde bergtoppen. Stel je voor dat je al je favoriete dingen uit de natuur in een pop-upboek zou stoppen en het dan zou openslaan in één explosief moment: dat is Alaska!”

Een jaar of tien geleden was comédienne Sue Perkins nog helemaal geen globetrotter. “Ik maakte dagtochtjes naar Brighton, bezocht het Edinburgh Festival en zat eens twee weken aan de Costa del Sol”, zegt ze in een Brits tijdschrift. “Dat was het. De familie Perkins houdt meer van comfort dan van avontuur.” Tegenwoordig is de presentatrice een doorgewinterd reiziger, maar Alaska stelt haar toch aardig op de proef. Voordat Sue op pad mag, moet ze zich kunnen verweren tegen de wilde beren die ze op haar weg kan vinden. Ze krijgt een workshop met berenspray en vuurwapens op een schietbaan.

Het hele artikel leest u in KRO Magazine 28/29. Bent u geen abonnee, maar wilt u niets meer uit de gids missen? U kunt hier abonnee worden.

Terwijl de wereld wankelt, is klein geluk vaak dichterbij dan gedacht. Deze zomer staan we stil bij
die kleine momentjes van verrukking en plezier. Deel 3: waar wordt Joris Linssen echt gelukkig van?

Hou je van de zomer?

“Net als bij leeftijden heeft ook elk seizoen zijn charme, ik leef in het hier en nu. Sommige mensen hebben een herfst- of winterdip, maar dat herken ik totaal niet. Wat niet wil zeggen dat ik niet naar de zomer verlang. De zomer heeft een bepaalde lichtheid: het groen, de geuren, temperatuur, dat vind ik wel fijn. Aan het begin van de zomer heb ik meestal opnamen voor Boeddha in de polder, een ontzettend fijn programma over spiritualiteit waarin ik heel wat avonturen aanga. Dat is een heel leuke bijvangst van televisie maken.”

Maakt avonturen aangaan jou gelukkig?

“Absoluut. In de zomer van 2022 deed ik voor Boeddha in de polder mee aan SoloQuest: ik was 48 uur lang helemaal alleen in de Drentse natuur; zonder telefoon, zonder afleiding, alleen met mezelf en de stilte. Aljo Bril, de survivalgids die me begeleidde, zei dat ik mijn totemdier zou tegenkomen, een dier waarmee je eigenschappen deelt, dat kracht geeft. Wat zou het zijn? Een wolf, een das, een reebok? De eerste nacht deed ik geen oog dicht. In mijn dunne tentje dacht ik bij elk geritsel een wolf te horen. De tweede nacht besloot ik me over te geven. Klaar om mijn totemdier te ontmoeten, sliep ik als een roos. Toen Aljo de volgende ochtend vroeg of ik mijn totemdier had ontmoet, zei ik: helemaal niet! Het enige dier dat ik had gezien was een mestkever. Aljo vertelde heel enthousiast dat dit in het oude Egypte een heilig dier was. En dat het bij me paste, met het schild om zich heen, maar ook het vermogen om te vliegen.”

Heeft geluk voor jou vooral te maken met buiten je comfortzone gaan?

“Ja, dat klopt. Dingen waarvan ik denk: ‘Waarom doe ik dit eigenlijk? Waarom ga ik niet gewoon lekker thuis in de tuin zitten?’ Een uitdaging aangaan en die volledig doorvoelen, daar word ik gelukkig van. Het heeft te maken met op de toppen van mijn kunnen zijn, met alleen daarmee bezig zijn, waardoor er niets anders meer is. Het is zoals het nemen van een ijsbad. Mijn hele lichaam zegt ‘Doe dit niet! Te koud, stop hiermee!’, maar het gevoel dat ik krijg als ik het toch doe, is onbeschrijflijk. Alle zintuigen gaan aan. Het is een gelukzalig gevoel waarbij ik heel alert ben en echt alles openstaat. Dat vind ik heerlijk.”

Wat doe je, naast een ijsbad nemen, om in die staat te komen?

“Je maakt mij niet gelukkig met een vakantie in een resort waar je in principe niet uit hoeft. Vorig jaar zijn mijn vrouw en ik naar Schotland gegaan, om de ruim 150 kilometer lange West Highland Way te lopen. Wildkamperen soms, een rugzak vol spullen. Zo zwaar dat je denkt ‘waarom doe ik dit?’ Dat heb ik ook heel vaak gedacht tijdens de 20, 30 kilometer die we per dag liepen. Warm, dat zweterige ding op je rug, momenten waarop het pijn begint te doen. Daar zit dus precies de uitdaging in.”

Het hele interview leest u in KRO Magazine 28/29. Bent u geen abonnee, maar wilt u niets meer uit de gids missen? U kunt hier abonnee worden.

Tekst: Deborah Ligtenberg

Terwijl de wereld wankelt, is klein geluk vaak dichterbij dan gedacht. Deze zomer staan we stil bij
die kleine momentjes van verrukking en plezier. Deel 2: waar wordt Sosha Duysker gelukkig van?

Wanneer ben jij gelukkig?

“Voor mij zit geluk niet in grootse en meeslepende dingen. De clichés zijn gewoon waar; het zit in eenvoud, in samenzijn met vrienden en familie. Ik kan heel blij worden van een weekend bij mijn vader in West-Friesland, helemaal als mijn drie zussen en broertje er ook zijn. Mijn vader kookt, en wij zitten aan tafel te kletsen en lachen. Bij de familie Duysker is het nooit stil; we zijn nogal een levendig gezin. Als het mooi weer is, gaat de tuindeur open en worden de kussentjes naar buiten gehaald. Op een dekbedje op het gras liggen en dan met z’n allen naar de blauwe lucht staren. De zomer heeft iets looms, iets ontspannends. Als mijn vader ’s avonds wat hout onder het afdak vandaan haalt, luidruchtig takken breekt en een kampvuurtje maakt, is het helemaal een topdag.”

Wat maakt je dan zo gelukkig?

“De verbondenheid. Als mens onderschatten we het belang van qualitytime. Niemand heeft het eeuwige leven, ook je ouders niet. Dus is tijd met elkaar belangrijk. Ik heb de afgelopen tijd veel gewerkt, waardoor ik heel veel feestjes en verjaardagen heb geskipt omdat ik te moe was. Elke avond moest ik me focussen op de volgende dag. Het vroeg een soort topsportmentaliteit: op tijd naar bed, gezond eten en niet drinken. Dat is voor mijn dierbaren niet altijd makkelijk denk ik, maar ze begrijpen het wel. Als zo’n drukke periode achter de rug is, dan zoek ik ze op. Met mijn zus naar een festival – ook zo fijn in de zomer.”

Je was elf toen je moeder overleed. Wat doet dat met je besef van geluk?

“Ik wist al heel jong dat er een moment komt waarop het leven stopt. Soms voelt dat heel cru en oneerlijk. Ik denk dat ik toen onbewust heb besloten dat ik alles uit het leven wilde halen. Je moet er gewoon het beste van maken.”

Hoe uit zich dat?

“Laatst was ik in Kenia voor Amref Health Africa, waarvan ik ambassadeur ben. We zouden een alternatief ritueel voor meisjesbesnijdenis bijwonen en moesten heel vroeg in de ochtend op pad. Slaperig stond ik bij het ontbijt, waar een man werkte die zó positief was. ‘Good morning, nobody has seen this day!’ riep hij. Dat vond ik zo’n mooie benadering. ‘Niemand heeft deze dag nog gezien, let’s go!’ Een dag vol nieuwe kansen.”

Het hele interview leest u in KRO Magazine 26/27. Bent u geen abonnee, maar wilt u niets meer uit de gids missen? U kunt hier abonnee worden.

Tekst: Deborah Ligtenberg

Nederland is prachtig en niet ver weg. Deze zomer tippen presentatoren van regionale omroepen de mooiste plekjes uit hun streek. In de tweede aflevering deelt Robert Janssen van L1 deelt pareltjes uit Noord-Limburg.

Wandelen: Griendtsveen en de Peel

De voormalige veenkolonie Griendtsveen is eigenlijk een atypisch Limburgs dorpje. Griendtsveen ligt niet in het heuvelland, maar juist in de vlakkere Mariapeel en is omgeven met veel water. Vanuit dit pittoreske dorpje kun je mooie wandelingen maken. Wie veel kilometers wil maken pakt de aangrenzende Groote Peel mee. In Griendtsveen ligt ook het Toon Kortooms-park, genoemd naar de romanschrijver en met daarin een mooi blotevoetenpad.

Waar: Griendtsveenseweg 80, Griendtsveen

Attractiepark: Toverland

Dit attractiepark in Sevenum bestaat in 2026 een kwart eeuw en is in die korte tijd uitgegroeid van een grote binnenspeeltuin naar een volwaardig pretpark. Bekend is de houten achtbaan Troy, maar er zijn ook andere attracties zoals de Dwervelwind en het schommelschip Scorpios. Op warme dagen kun je er ook prima terecht want in de Magische Vallei zijn veel attracties met water die voor verkoeling zorgen. Wie wil griezelen moet echt naar de Halloween-nights van Toverland. Het hele park is dan in griezelsferen.

Waar: Toverland, Toverlaan 2, Sevenum

Tuinen: Kasteeltuinen Arcen

Tuinliefhebbers komen dubbel en dwars aan het trekken in de Kasteeltuinen Arcen. Dit is een prachtig bloemen- en plantenpark rondom een zeventiende-eeuws kasteel. Het park is verdeeld in een aantal thematuinen zoals het Rosarium, het Lommerrijk en de Japanse tuin. Vorig jaar is de Plaza Verde geopend, een mediterrane boulevard met een mooi uitzicht over de grote vijver. Ook herbergt het park een Water- en Beeldentuin met wisselende exposities. Je kunt er even onthaasten en vooral genieten van de mooie bloemen- en plantenpracht.

Waar: Lingsforterweg 26, Arcen

Het hele artikel leest u in KRO Magazine 26/27. Bent u geen abonnee, maar wilt u niets meer uit de gids missen? U kunt hier abonnee worden.

Nederland is prachtig en niet ver weg. Deze zomer tippen presentatoren van regionale omroepen de mooiste plekjes uit hun streek. In de eerste aflevering: Remco in ‘t Hof deelt het beste van Groningen.

Kunst Museum Helmantel

In Westeremden staat een mooi, fraai museumpje. Daar woont de Rembrandt van het Noorden: Henk Helmantel. Hij woont in zijn eigen museum, een verbouwde pastorie waar hij exposeert. Helmantel staat bekend om zijn realistische stillevens en kerkinterieurs. Het dorp Westeremden zelf is een mooi wierdendorp. Het ligt op een heuvel en de omgeving is heel leuk en prachtig om doorheen te fietsen.

Natuur Lauwersoog

In Lauwersoog is een bezoekerscentrum geopend, het Wereld Erfgoed centrum. Bezoekers kunnen naar zeehondjes kijken en alles te weten komen over de historie en de werking van de ge tijden. In de plaats zelf wemelt het van de vistentjes, waar je lekker kan eten. Het Lauwersmeergebied om het dorp heen is Dark Sky Park. Met nauwelijks lichtvervuiling is het een goede plek om sterren te kijken of in het donker naar vogels en andere dieren te luisteren.

Cultuur Noorderzon

Een van de leuke festivals in Groningen is Noorderzon. Dat theaterfestival is dit jaar van 14 tot en met 24 augustus in het Noorderplantsoen, een van de parken in de stad. Dat park verandert in een pop-upfestivaldorp met lichtjes, wijnbars, eettentjes, livemuziek, grote theaterstukken en kleine intieme voorstellingen.

Het hele artikel leest u in KRO Magazine 24/25. Bent u geen abonnee, maar wilt u niets meer uit de gids missen? U kunt hier abonnee worden.

Tekst: Maarten van der Meer