Malou Petter: ‘Een plan heb ik nooit gehad’
Malou Petter is een van de vaste presentatoren van EenVandaag. De diepgang van het programma past haar als een jas, na haar avontuur bij SBS 6. ‘Ik leer van elke reportage en ontmoeting.’
Waarom past EenVandaag zo goed bij jou?
‘Er gebeurt enorm veel in de wereld; soms is het een wirwar aan informatie. Wat EenVandaag goed doet, is daar de belangrijkste dingen uit te pikken en te onderzoeken wat die betekenen voor de kijker thuis. Neem de onrechtmatigheden in de UWV-kwestie of de misstanden in de zorg. Die urgentie vind ik belangrijk. Ik vind het bijna een cadeau dat ik in de studio de tijd krijg om met experts over dergelijke onderwerpen in gesprek te gaan.’
Welke thema’s blijven jou het meest bij?
‘De persoonlijke verhalen raken mij het meest. Een tijdje geleden maakten we verschillende reportages over mensen die in armoede leven. Daar waren gezinnen bij die noodgedwongen in zwaar beschimmelde huurwoningen wonen, wat tot gezondheidsklachten leidt. Zulke verhalen laten zien wat de gevolgen van armoede écht zijn. Ook het thema femicide, vrouwenmoord, maakt altijd indruk. Mede omdat ik zelf ook een jonge vrouw ben. Als ik in de studio nabestaanden spreek van slachtoffers die het niet hebben overleefd, zijn dat hele indringende gesprekken.”
Neem je dat ook mee naar huis?
‘Die gesprekken blijven me zeker bij. Tegelijkertijd draag ik als journalist ook een professionele bril, die als een soort filter werkt. Dat moet ook, anders houd je dit werk niet vol. Bovendien spreek ik de meeste mensen maar één keer, waardoor er vanzelf toch een bepaalde afstand blijft. Als verslaggever ben ik in ramp- en oorlogsgebieden geweest. In dat soort situaties vond ik het vaak ingewikkelder om dat wat ik zag weer los te laten. Zo maakte ik reportages op het Griekse eiland Lesbos, in vluchtelingenkamp Moria. Toen ik terug was in Nederland, had ik moeite om te aarden. Ik dacht steeds: op nog geen vier uur vliegen hiervandaan leven gezinnen in overvolle tenten, zonder veiligheid of perspectief. En hier maken we ons druk om files of een regenachtige dag. Dat contrast bleef nog lang door mijn hoofd spoken.’