Leo Fijen: ‘Laten we weer klein durven zijn’
Leo Fijen (70) is al twintig jaar columnist van KRO Magazine. In deze bijzondere periode van het jaar staat hij stil bij wat Kerstmis in 2025 betekent. Voor zijn geloof, voor de maatschappij en voor hem persoonlijk.
Wat is uw gevoel bij Kerst anno 2025, wat is de betekenis van het feest?
“Kerst draait niet alleen om de grote vrede op aarde, het gaat ook om kleine vrede. Ieder mens is ten diepste eenzaam; in zijn hart is ieder mens alleen. Er is maar één plek waar niemand anders kan komen en dat is je hart. Daarin wonen ook de wonden van je leven, de schaduwen van je bestaan. Het gaat erom dat je vrede probeert te sluiten met die schaduwen. We leven in een tijd van gebalde vuisten. Met die vuist kun je geen vrede of vriendschappen sluiten en ook niet bidden. Die vuist blijft dan altijd gesloten. Open je vingers, draai je hand om en toon je lege hand aan God zelf. En vraag of deze gevuld kan worden met tederheid, met zachtheid en met vrede. En bedenk dat je er niet alleen voor staat en dat je – vooral in deze kersttijd – ook engelen om je heen hebt die jou dragen. Zij zorgen ervoor dat je lege hand wordt gevuld. Als je zo leeft, ben je nooit helemaal alleen. Je bent samen met je engel, samen met God en met de mensen die jou dragen in het leven. Eenzaam zijn wordt dan samen zijn met die ene.”
Wat betekent Kerstmis voor u persoonlijk, waar hoopt u op tijdens deze dagen?
“Voor mij betekent het dat alles tot stilstand komt. Het is het enige moment in het jaar dat er geen appjes en geen mails zijn. Het is genieten van het niets hoeven, van geen afspraken hebben. We komen in een vacuüm van tederheid, vrede en zachtheid met onze dierbaren. Dat wens ik iedereen ook toe, dat je met Kerst verbonden blijft met je dierbaren en dat de wereld even op afstand komt. Ik luister naar de stem van mijn hart en besef weer waar ik van leef: van de mensen om me heen, de mensen in mijn straat en in mijn kerk. Dat wordt heel duidelijk in de kerstnacht, omdat alles dan stil is.”
Bewaart u mooie herinneringen aan Kerst? Welke kerstdag vergeet u niet snel?
“Een dierbare kerstherinnering is een bezoek aan Greccio, op zo’n 80 kilometer van Assisi. Daar, hoog in de heuvels, vroeg Franciscus van Assisi in 1223 aan de schaapsherders en boeren om in de kerststal met hun fakkels samen te komen rond een moeder en vader en hun pasgeboren kind. Zo vierde Franciscus meer dan achthonderd jaar geleden Kerstmis, als spiegel van het gewone leven. Toen ik daar voor de eerste keer kwam, was ik diep ontroerd. Ver weg van de drukte, in de luwte van bergachtig gebied, creëerde de heilige voor het eerst een levende kerststal. Hij was bijna blind en kreupel en zou korte tijd later sterven. En toch gaf hij ons de kerststal. Je kunt dus dicht bij je dood zijn en de wereld iets geven wat ons allemaal tot in de eeuwen der eeuwen stil maakt: de kerststal.”