Column Leo Fijen: Vasten
Leo Fijen was tot november 2019 hoofdredacteur Levensbeschouwing bij KRO-NCRV. Daarna is hij deels met pensioen gegaan en zal hij als presentator aanblijven en adviezen geven aan de directie op het gebied van levensbeschouwing. In KRO Magazine schrijft hij wekelijks een column over zaken die hem opvallen of bezighouden.
De veertig dagen naar Pasen toe beginnen op Aswoensdag en zijn veel meer dan een tijd van vasten. Dat laatste woord zit te veel vast aan de overigens goede gewoonte om in deze periode te minderen in je consumptie, met alles erop en eraan. Minder eten, anders consumeren, niet meer snoepen, geen alcohol drinken, dat verwijst allemaal naar vasten.
Ik denk dat de veertig dagen naar Pasen veel ruimer bedoeld zijn: als een tijd om los te laten en om stil te worden, om de Bijbel te lezen en om te mediteren. Ik durf zelfs wel te zeggen dat we veel te lang hebben ingezet op de buitenkant van de veertig dagen en veel te laat de weg hebben gewezen naar de binnenkant van loslaten. Want daar gebeurt het wonder van de woestijn naar Pasen toe.
Zelf probeer ik de gebedstijden van het kloosterleven te volgen en met dezelfde regelmaat te bidden. Vasten is dus niet minderen, maar ook meer willen doen: meer bidden, meer stil zijn, meer afdalen in je eigen hart, meer de deur van je ziel vinden om de stem van God te horen. Het helpt mij om dan iedere dag op meerdere momenten de psalmen te lezen. Sterker nog, als ik meer bid, wordt mijn ruimte om door God gevonden te worden steeds groter. Vasten is dus niet alleen maar meer, maar ook groter. De ruimte in mijn binnenste groeit.
Je zou het ook anders kunnen zeggen: het huisje van mijn hart zit op slot voor alle dagelijkse impulsen van internet, radio en tv, maar wordt juist groter, zodat God een comfortabele woning krijgt in mijn binnenste. Als ik meer bid en vaker stil ben, gaat de deur van mijn hart op slot, maar gaan alle ramen daar open om God meer ruimte te geven. Als ik dat doe, is de tijd van vasten een bijna hallucinerende ervaring: God roept mij en ik luister.
Misschien is dat wel de essentie van vasten: meer bidden, meer stilte, zodat God je kan roepen en je steeds beter kunt luisteren. Probeer dat eens: begin de dag in stilte, neem de tijd voor gebed, steek een kaars aan en luister naar de stem van je hart. Dan hoor je dat God heel dichtbij is.