Column Leo Fijen: Saskia
Leo Fijen was tot eind 2019 hoofdredacteur Levensbeschouwing bij KRO-NCRV. Daarna is hij deels met pensioen gegaan en zal hij als presentator aanblijven en adviezen geven aan de directie op het gebied van levensbeschouwing. In KRO Magazine schrijft hij wekelijks een column over zaken die hem opvallen of bezighouden.
Ze zat altijd op dezelfde plek, in het middenstuk van onze kerk. Als een vogel kwam ze ooit op een zondagmorgen aangevlogen. Ik zie haar nog komen, met de fiets en vanaf de eerste kennismaking die verwonderde blik. Om zich heen kijken, pen en papier altijd dichtbij, opschrijven wat haar raakt.
Na die eerste keer vroeg ik haar wat haar naar onze kerk bracht. Ze hoefde niet lang na te denken en antwoordde dat een reis naar Rome, samen met haar man, haar de ogen geopend had. Voor de schatten van het geloof, voor het gevoel thuis te komen in een viering. ‘Als ik dat in Rome zo waardeer, waarom ga ik dan niet in en rond mijn eigen dorp kijken of ik hier ook zo’n kerk kan vinden en of dat gevoel dan weer tot mij komt’, sprak ze heel beslist.
Onze kerk was de tweede die ze bezocht. Ze wilde verder kijken maar heeft dat niet meer gedaan. Want ze had het gevoel thuis te komen in onze vieringen. Saskia heet ze, na tientallen jaren terug in de kerk. En ze bleef ook steeds vaker na de viering koffie drinken, ook omdat ze in onze kerk een vriendin van vroeger was tegengekomen. Die vriendschap bloeide weer op, als een extra geschenk. Daarom meldde ze zich weer aan bij de ledenregistratie en werd ze vanaf juni ingeschreven als lid van onze kerk. Het beviel haar zo dat ze zich al had opgegeven voor belangrijke evenementen rond ons jubileum.
Toen sloeg het noodlot toe en stierf ze, van de ene op de andere dag, ergens in augustus. Haar gezin was sprakeloos, niemand kon het geloven, ook wij niet. Het afscheid was in het crematorium, met honderden mensen om het getroffen gezin heen.
Op weg naar Allerzielen belde ik haar man: of hij er prijs op stelt dat we haar naam voor altijd een plek geven op een wand met alle overleden dierbaren van onze kerk sinds 1966. Hij hoefde niet lang na te denken. ‘Dat zou ze mooi gevonden hebben’, zei hij. En zo blijft ze altijd in ons midden, als een vrouw die voortleeft. Met de woorden die in haar agenda gevonden werden, op de dag van haar overlijden: ‘Je wordt rijker in het leven als je meer kleine dingen telt.’
Reageren? Dat kan via mailbox@kromagazine.nl of Postbus 580, 1200 AN Hilversum