Leo Fijen was tot eind 2019 hoofdredacteur Levensbeschouwing bij KRO-NCRV. Daarna is hij deels met pensioen gegaan en zal hij als presentator aanblijven en adviezen geven aan de directie op het gebied van levensbeschouwing. In KRO Magazine schrijft hij wekelijks een column over zaken die hem opvallen of bezighouden.
Dagen heb ik doorgebracht in een schuur aan de weg naar Westbroek. Daar stonden drie rolcontainers met alle boeken, banden en brieven uit mijn jaren bij televisie en in de uitgeverij. Ze waren de stille getuigen van een prachtige tijd in mijn leven. Maar ze spraken niet meer en lagen daar nutteloos te wachten.
Moet je bewaren wat betekenis heeft gegeven aan je bestaan of kun je loslaten al die stille getuigen en leven van de herinneringen in je hart? Hoe ouder ik word, des te meer probeer ik dat laatste te doen. Loslaten van prijzen en loftuitingen, van uiterlijk vertoon en oorkondes, ik wist niet dat het zo makkelijk zou zijn na jaren van talmen. Mijn vrouw heeft me er eindeloos om gesmeekt: doe weg alles wat er niet meer toe doet, je leeft in het heden en niet in het verleden. Ik kon het niet over mijn hart verkrijgen, maar ging uiteindelijk overstag.
Dat gebeurde na een bezoek aan de man aan wie ik alles te danken heb, Frans Tervoort. Hij heeft me een kans gegeven in de omroepwereld, hij was mijn eerste eindredacteur bij televisie, hij leerde me hoe je journalistiek kunt beoefenen vanuit een katholiek perspectief en hij gaf me mee dat je beter televisie kunt maken als je eerst je verhaal kunt verwoorden. Frans heeft me ook geleerd om meer te genieten van dit leven en zeker ook intenser de rijkdom van alle roomse gebruiken te ervaren.
Een paar weken geleden reisde ik met oud-collega Stijn Fens naar Limburg waar Frans gelukkig is met zijn Mieke en trots is op zijn kinderen en kleinkinderen. We smulden van een heerlijke vlaai en haalden herinneringen op bij een lunch, op grote hoogte in de open lucht van Heerlen. Daar hebben we allebei dankjewel gezegd. Vaak doe je dat te laat en heb je spijt dat je het niet eerder hebt uitgesproken. Wij deden dit bij leven, met de zon in ons gezicht. En we deden dit ook bij alles wat hij had bewaard aan archieven. Daar zag ik dat je eerder moet opruimen. Ook dat leerde Frans me. Daarom heb ik bij thuiskomst de stoute schoenen aangetrokken en een begin gemaakt met de grote schoonmaak. Dat geeft ruimte in je hart en laat je meer genieten van de zomer.
Reageren? Dat kan via mailbox@kromagazine.nl of Postbus 23200, 1202 ED Hilversum