Column Leo Fijen: Eau de cologne
Leo Fijen was tot eind 2019 hoofdredacteur Levensbeschouwing bij KRO-NCRV. Daarna is hij deels met pensioen gegaan en zal hij als presentator aanblijven en adviezen geven aan de directie op het gebied van levensbeschouwing. In KRO Magazine schrijft hij wekelijks een column over zaken die hem opvallen of bezighouden.
Als ik wil binnenkomen, klop ik eerst altijd op de deur van de kamer van het verpleeghuis. Pas als de bewoner duidelijk maakt dat ik welkom ben, open ik de deur. Daar zitten moeder en dochter gebogen over foto’s uit het verleden. Het is de eerste keer dat ze dit doen, vijf jaar na de hersenbloeding die de rechterkant van moeder geheel verlamde. Ze vragen of ik ook naar de foto’s wil kijken.
Ik zie dat moeder er vijf jaar geleden slecht aan toe was. Dochterlief knikt bevestigend en legt uit dat ze geen idee hadden of moeder tijd van leven zou hebben. Dat eerste telefoontje uit het ziekenhuis is ze nooit vergeten: of ze zo snel mogelijk wilde komen, want het zag er niet goed uit voor haar moeder.
De dochter vertelt: “Weet je wat ik toen als eerste heb gedaan? Ik ben niet naar het ziekenhuis gegaan, nee, ik ging eerst langs bij het huis van moeder om daar eau de cologne op te halen. Ik deed dat instinctief, want ik wist dat moeder op moeilijke momenten opknapt van deze eau de cologne. Maar achteraf klopt het natuurlijk niet: mijn moeder is in gevaar, vecht voor haar leven en ik ga thuis eau de cologne halen. Je ziet maar weer. Als de spanning het grootst is en je in je rats zit, doe je de gekste dingen.”
Moeder lacht vijf jaar later om het verhaal van haar dochter. De foto’s uit het ziekenhuis maken haar wel duidelijk dat ze langs de afgrond is gegaan. Die hersenbloeding heeft haar bijna het leven gekost. Ik zeg haar dat ze er zoveel beter uit ziet. Natuurlijk, haar vrijheid is ze kwijt, haar leven is afhankelijk van hulp, iedere dag. Maar ze dankt Onze Lieve Heer dat ze tijd van leven heeft gekregen. Ik knik en kijk vol bewondering naar haar. Ik zeg haar dat ook meer dan eens: dat ze een voorbeeld voor velen is en dat ze ondanks de pijn in haar verlamde lijf toch dankbaar is.
De dochter pinkt een paar tranen weg en wijst op de eau de cologne. Het is geen Lourdeswater, maar geeft wel rust aan haar moeder. Als een zegen over moeilijke dagen en jaren in het verpleeghuis.
Reageren? Dat kan via mailbox@kromagazine.nl of Postbus 23200, 1202 ED Hilversum