Column Leo Fijen: Broeder Johannes
Leo Fijen was tot eind 2019 hoofdredacteur Levensbeschouwing bij KRO-NCRV. Daarna is hij deels met pensioen gegaan en zal hij als presentator aanblijven en adviezen geven aan de directie op het gebied van levensbeschouwing. In KRO Magazine schrijft hij wekelijks een column over zaken die hem opvallen of bezighouden.
Ruim vier jaar geleden begonnen we beiden op hetzelfde moment aan een terugkeer in de abdij van Egmond. Hij als zestigplusser om opnieuw novice te worden na een geslaagd leven in de wereld van gezondheid en sport, ik als vrijwilliger die voor meer omzet in de winkel moest zorgen. Begin 2022 kwamen onze wegen samen.
Nooit heb ik hem gevraagd waarom het hem bij zijn eerste poging als monnik tientallen jaren geleden niet lukte, wel zag ik van nabij hoe hij na zijn terugkeer in de abdij van Egmond vanaf het allereerste moment straalde. Aan de ogen kun je zien of de ziel het naar de zin heeft. Aan de lach op zijn gezicht kun je lezen of zijn hart dit keer wel thuiskomt. Van heel nabij was ik er getuige van hoe je als zestigplusser toch nog de bestemming van je leven kunt vinden.
Binnen de kortste keren deed hij zijn tijdelijke gelofte en werd hij de prior van de communiteit. En steeds weer keek ik met bewondering naar hem als de broeder die zijn actieve leven als leidinggevende had afgelegd en tot grote bloei kwam in een bestaan van dienstbaarheid en gemeenschapszin. Want laat dat duidelijk zijn: je weg vinden in een groep die je niet hebt samengesteld en te midden van tientallen vrijwilligers die je ook niet hebt uitgekozen, dat is geen sinecure. Alles waar onze tijd mee worstelt – ons opgeblazen ik, geklets over elkaar en het ongeduld om te kunnen wachten – dat kom je in en rond een klooster ook tegen.
Juist daar vond broeder Johannes zijn diepste bestemming, niet door toe te geven of slim mensen bij elkaar te zetten, maar door de weg van Christus te gaan. Dat is zes keer op een dag samenkomen om te bidden, dat is kiezen voor de stilte in plaats van de woorden die hem zo vertrouwd zijn, dat is je oefenen in nederigheid om de gemeenschap sterker te maken.
Zo groeide deze broeder toe naar de eeuwige professie. En daar ging hij plat op de grond om zich toe te vertrouwen aan God en zijn medebroeders. Zo vond hij de vrede in zijn hart. En zo is hij een voorbeeld voor iedereen die ernaar verlangt om te worden zoals je door God ten diepste bedoeld bent.
Reageren? Dat kan via mailbox@kromagazine.nl of Postbus 23200, 1202 ED Hilversum