Column Leo Fijen

Column Leo Fijen: Wonder

Leo Fijen is hoofdredacteur Journalistiek en Levensbeschouwing bij KRO-NCRV. In KRO Magazine schrijft hij wekelijks een column over zaken die hem opvallen of bezighouden. Deze week: Wonder

Door onze vaste columnist Leo Fijen

Precies een jaar geleden vond er in mijn dorp een oecumenische gebedsviering plaats die geleid werd door een oudere man. Hij draagt een opmerkelijk levensverhaal met zich mee.

Tot twee keer verloor hij zijn vrouw door een dodelijke ziekte, even zo vele keren vond hij de kracht om op te staan en werd daarbij geholpen door de katholieke kerk in mijn dorp.

Als ergens in deze tijd de lokale geloofsgemeenschap het verschil kan maken, dan is het bij het laatste afscheid van dierbaren. Deze oudere man is niet de enige in mijn omgeving die terugkeerde naar de kerk, na een uitvaart met tal van rituelen.

Hij deed meer dan terugkeren, hij werd ook een actieve vrijwilliger. Hij werd het gezicht van het bestuur en hij kreeg ook meer en meer een rol in de liturgie. Zo raakte hij betrokken bij de oecumenische gebedsvieringen, zoals precies een jaar geleden.

Na afloop zocht hij de stilte op en was hij even alleen met zichzelf. Dat was het moment dat hij een kop koffie kreeg aangereikt. Dat gebeurde door een vrouw uit de protestantse kerk die evenmin door het leven gespaard was. Zij had haar dierbare echtgenoot verloren na vijftig jaar huwelijk en had moeite om haar draai in het leven te vinden. Dat kopje koffie veranderde alles.

De vrouw en de oudere man raakten met elkaar aan de praat over de gebedsviering, maakten een afspraak om elkaar beter te leren kennen en werden verliefd. Die liefde bleef groeien en vond weerklank in de beide families.

Zo kon het gebeuren dat precies een jaar na die oecumenische gebedsviering de kerk uitpuilde om de zegen uit te zingen en spreken over deze twee 70-plussers.

Zelf noemen ze het een wonder. Ze hadden niet meer gedacht dat het geluk nog op hun levenspad zou komen. Ze hadden helemaal voor onmogelijk gehouden dat ze ooit nog vlinders in hun buik zouden ervaren.

Ze moesten huilen van geluk toen ze dat bij elkaar herkenden. Ze hebben God gedankt voor deze genade. En ze weten nu als geen ander dat plaatselijke oecumene de mooiste geschenken kan brengen: het wonder van liefde op leeftijd.