Column Leo Fijen: Doelpunt

Leo Fijen is nog tot 1 november hoofdredacteur Levensbeschouwing bij KRO-NCRV daarna gaat hij deels met pensioen en zal hij als presentator aanblijven en adviezen geven aan de directie op het gebied van levensbeschouwing. In KRO Magazine schrijft hij wekelijks een column over zaken die hem opvallen of bezighouden.

Ze luisteren naar de namen Julian, Guus, Sam, Vince, Sarah, Vigo, Casper en Lucas. En ze zijn nog geen twee turven hoog. Toch lopen ze al in de mooiste shirtjes van Real Madrid, Barcelona, FC Utrecht en Ajax. En ook dromen ze al van onvergetelijke avonturen met de bal. Ze zijn soms nog maar net vijf jaar en draaien door de week mee in groep 2 van een van de basisscholen in mijn dorp. Het zijn de sterren van de toekomst die als kabouters hun eerste training krijgen op dat mooie voetbalveld aan de rand van mijn dorp.

Zaterdagochtend om 9.00 uur is voor hen de belangrijkste tijd van de week, want dan mogen ze dartelen, spelen, schieten, scoren en tikkertje doen. Want dat is voetbal voor kinderen van vijf of zes jaar. Het gaat niet om de prestatie, het draait allemaal om het plezier en om de ontdekking dat je in sport beter kunt worden door te leren van elkaar. Zo is dat vroege tijdstip in het weekend een leerschool voor hun leven: samen word je sterker. Ik mag hun trainer zijn, samen met een oud-speler van het eerste elftal. En ik weet nu al dat dit een grote vreugde is. Om allerlei redenen.

Niets is mooier dan bij een bleek herfstzonnetje even dat natte gras te ruiken, niets relativeert meer dan kleine kinderen te zien genieten van elkaar en hun sport, niets opent meer je hart dan in de trotse ogen van een meisje te kijken dat net heeft gescoord. Alles wat de hele week meetelt, doet er niet meer toe. Meisjes en jongens die met de bal spelen brengen de economie niet verder maar leren me wel waar het in het leven om gaat: dat je als mens kunt groeien aan elkaar en zo meer mens wordt.

Dat geldt zeker voor mijn eigen kleinzoon. De nacht voor zijn eerste training kon hij niet slapen van de zenuwen. We zijn nu vier trainingen verder. Toen ik zaterdag vroeg wie een penalty wilde nemen, stak hij als eerste zijn vinger op. Mijn hart maakte een sprongetje. Mijn kleinzoon had zijn verlegenheid afgelegd. Sport had hem vertrouwen in zichzelf gegeven. Dat is mooier dan zijn fraaiste doelpunt.

Deze column van Leo Fijen staat in KRO Magazine 42. Bent u geen abonnee maar wilt u niets meer uit de gids missen? U kunt hier abonnee worden.

Reageren? mailbox@kromagazine.nl of Postbus 23200, 1202 ED Hilversum