Column Hella van der Wijst

Scheve tandjes

24 augustus 2010 - Wie durft hardop te zeggen dat alles aan zichzelf perfect is? Niemand toch, behalve de enkeling die, als het erop aankomt, vaak net zo onzeker blijkt als ieder ander.

Er is altijd iets wat een ander beter kan, weet, of mooier heeft dan jijzelf. Sommigen pijnigen zichzelf daar de godganse dag mee. Mijn moeder zou zeggen: ‘Daar heb je maar mee te leren leven.’

Maar hoe leer je leven met een lichaam dat niet een beetje ‘niet perfect’ is, maar behóórlijk. Zoals het lichaam waarin mijn wandelgast Rolf is geboren. Rolf heeft een vorm van dwerggroei, waardoor hij slechts tot mijn elleboog reikt en slecht loopt. Dat valt direct op, maar net zo direct wen je daaraan als deze leuke, 34-jarige vent vertelt over de weg die hij ging, gaat en wil gaan. Last, maar zeker not least, sluit Rolf de zomer van herhalingen af met een verhaal zoals u ze ook in het nieuwe seizoen van KRO De wandeling weer mag verwachten op ons nieuwe tijdstip van 18.25 uur.

Met keihard knokken bouwt Rolf voor zichzelf een zo normaal mogelijk leven op. Met een eigen huis, normaal grote vrienden, een aangepaste – maar toch stoere – fiets, auto en boot. Als doctorandus in de economie krijgt hij een goede baan en wordt gemeenteraadslid. Zijn lengte telt niet. En als er iemand ook maar toe neigt om er iets over te zeggen of denken, kan hij rekenen op Rolfs grote mond.

Maar op z’n 31ste eist dat voortdurende knokken zijn tol. Al die tijd heeft hij zichzelf ontweken in de spiegel. Varend op een bootje met een glas wijn te veel op, stort hij volledig in. Zijn ‘normale’ leven wankelt en Rolf beseft dat het hoog tijd wordt om wél in die spiegel te kijken om zichzelf te accepteren zoals hij is, met alles wat daarbij hoort.

In een soortgelijk proces worden Bill en Jennifer al drie seizoenen lang gevolgd in de realityserie The little couple op de Amerikaanse tv (en maandag om 20.05 uur op NET 5). Vooralsnog houdt Rolf het bij een boek waarin hij zijn gevoel én alle avonturen die hij ook meemaakt, met humor beschrijft én onze wandeling, waarmee hij zijn leven levend in ontkenning wil afsluiten. Na de opnamedag kijk ik zélf weer eens goed in de spiegel en accepteer ik, dankzij Rolf, met een grote lach mijn scheve voortandjes en alle andere voor u verborgen(?) gebreken.