'We vertrekken met een goed gevoel'

Terrazza Piticchio sluit 15 november. Het gaat Thomas en Sandy niet lukken hun bed and breakfast draaiende te houden. Toch kijken ze tevreden terug op hun avontuur. Mirella van Markus sprak met hen.

Jullie stoppen met jullie Italiaanse droom, waarom?
Sandy: ‘Hoewel de bed and breakfast goed loopt, zijn we genoodzaakt te stoppen. Dit pand is met een aanschafwaarde van vierhonderdduizend euro niet rendabel te maken. De opbrengsten (75 euro per nacht per kamer) wegen niet op tegen de kosten.’
Thomas: ‘We hebben officieel maar drie kamers, dus te weinig inkomsten en daarmee is het niet realistisch dit huis te kopen.’

Weemoedig
Is het een moeilijke keuze geweest?
Sandy: ‘We hebben er wel een tijdje over gedaan om de knoop door te hakken. Toen het hoogseizoen voorbij was, hebben we een makelaar ingeschakeld om te kijken of het interessant zou zijn het pand te kopen om het in de toekomst te verkopen. Daarna hebben we Eyeworks (de producent van De Italiaanse droom, red.) gevraagd of we het pand een jaar zouden kunnen huren. Onze hoop was gevestigd op dat laatste omdat we graag ons verblijf in Piticchio verlengen, maar deze optie verviel. Uiteindelijk was er nog maar één verantwoorde beslissing te nemen. Toen het hoge woord eruit was, kreeg ik een weemoedig gevoel. Opeens was het uitzicht nog mooier en het huis nog idealer. Voor ons gevoel is het nog niet af, we zijn net bezig. We hebben de B&B lekker op de rit en voelen ons als vissen in het water. We hadden graag willen blijven om nog meer gasten te ontvangen en te laten genieten. En om de omgeving nog beter te leren kennen, daar waren we net aan toe. Hoe zal het zijn om hier in januari te wonen? We zullen het nooit weten.’
Wat is er nog over van jullie Italiaanse droom?
Thomas: ‘De droom om in het buitenland te wonen en te werken hebben we nog steeds.’
Sandy: ‘Ja, om een B&B op te starten en te runnen. Dat kan wat ons betreft op elke bijzondere plek, waar ook ter wereld.’

Tomatensalade
Wat gaan jullie het meest missen?
Thomas: ‘De lieve mensen, het heerlijke klimaat en de fantastische Italiaanse keuken.
Sandy: ‘Het vrije leven, de Italiaanse zon, de versheid van groente en fruit. Een vijg plukken en zo vers eten is een sensatie op zich. Een tomaat uit de tuin van Dulio is een verwennerij, een beetje zout, een beetje olie en je hebt een heerlijke tomatensalade.’
Hebben jullie het al aan de bewoners van Piticchio verteld? Hoe reageerden zij?
Thomas: ‘We hadden een briefje opgesteld in het Nederlands, waardoor we onze emoties goed onder woorden konden brengen. Dit briefje hebben we door een bekende in het Italiaans laten vertalen. Daarna heb ik de brief bij iedereen afgegeven. Veel mensen wisten zich geen houding te geven. Sandro, de overbuurman, keek de andere kant op en zijn moeder had tranen in haar ogen. Buurvrouw Wilma zei dat ze het al wist voordat wij hier in juni aankwamen, maar vond het heel treurig. Nog iedere dag zegt ze dat wij niet moeten gaan. Roberto, de elektricien, begrijpt het en zegt dat het een mooie periode was, waar nu een einde aan komt. Friends for life, dat zijn ze allemaal. Ze begrijpen dat we gaan, maar vinden het allemaal heel erg.’

Goed gevoel
Met wat voor gevoel verlaten jullie straks Piticchio?
Sandy: ‘Met een goed gevoel. We hadden deze ervaring, inclusief het contact met de lieve mensen uit het dorp, nooit willen missen. We hebben zo veel verschillende dingen meegemaakt waar we in de toekomst weer iets mee kunnen.’
Thomas: ‘De ervaring van het opstarten van een bedrijf, met soms wat lastige situaties en de herinneringen aan lieve gasten.’
Sandy: ‘Het samenwerken met elkaar, verhuizen naar het buitenland en een buitenlander zijn. Ik heb zo veel begrip voor buitenlanders in Nederland gekregen. Er komt zo veel bij kijken als je je in een ander land vestigt. Ik ben ook anders gaan leven en denken. Voorheen was ik een doemdenker, nu denk ik in kansen. Nee heb je, ja kun je krijgen. We hebben veel meer lef om dingen gewoon te doen, waar we anders alleen over dachten.’

Nieuwe uitdaging
Deze zomer heb ik nog bij jullie gelogeerd in jullie prachtige B&B, met het idee zeker nog eens terug te keren naar Piticchio. Als jullie nu dromen, waar kom ik dan de volgende keer terecht?
Thomas: ‘Het zou prachtig zijn om jou dan te ontvangen in een schitterende lodge in Zuid-Afrika.’
Sandy: ‘Mmmm, die lodge lijkt me wel wat, goed idee!’
‘De Afrikaanse droom’, ik teken ervoor! Maar eerst terug naar Nederland?
Sandy: ‘Ja, Terrazza Piticchio sluit 15 november. Dan verhuizen wij in eerste instantie terug naar Nederland. De volgende stap is het vinden van een nieuwe uitdaging. Onze voorkeur gaat uit naar het runnen van een B&B, klein hotel of lodge als managementkoppel. Wie een suggestie heeft, kan ons mailen.’
Dus jullie zijn nog steeds van mening dat je je dromen moet najagen?
Thomas: ‘Ja natuurlijk, doe het! Maar doe het met een goed plan en denk erover na. Zomaar vertrekken heeft geen zin, je komt voor allerlei moeilijkheden te staan. Je aanpassen en de taal leren zijn ontzettend belangrijk, dan kan die droom uitkomen.’
Sandy: ‘Door je dromen te durven waarmaken, komen er zo veel nieuwe dingen op je pad. Zorg dat je, als je eenmaal bejaard bent, niet hoeft te denken: had ik maar dit of had ik maar dat… Het is veel leuker om te vertellen over hoe het was!’
Ik wens jullie al het succes en geluk voor de toekomst en heel graag tot in Afrika!
Mirella van Markus

Officiële website van Terrazza Piticchio

Lees het weblog van Thomas & Sandy op deze website


Naar overige artikelen in de gids

Home